Ottersums plat

‘n Stukske Ootersóms dialékt.

KEVELAER

Sommige van óllie weete wel dat ’t bedevaartseizoen óp 1 mei begint én duurt tot 1 november. Hónderdduu.zende mi.nse kwaame én kómme dan ieder jaor nor dit plétske um te bèèje, ’n kèrske én te stèèke of gewoon enne mojjen dag te hèbbe.

Ik zelf hèb a.ltied wٞél iets mit Kevelaer gehad.

As klèèn ju.nkske ging ik mit ’n ta.nte of mit Moet dor nor hin. ’t Hèd a.ltied veul iendruk óp mien gemakt. Vroeger kreege kiender dan mè.j zön hart van pèèperkoe.k mit. Die zie ik trouwens nie mèr. Nostalgie….

Gillie weete dat ik al duk de Vierdaagse van Nimwèège hèb geloope. Dit jaor jómmer genoeg nie (Corona) De ö.rste keer was ien 1981. Was trouwens ’n wèddeschap mit mien collega’s van toen. Ik trainde heel veul en Kevelaer hèd dor ok ’n rol ien gespuld. Want ik wonde toen nog ien de Looi, óp de Vèdiek. Precies 25 km van Kevelaer af. Toen begon ik vroeg ien de mèrge um half vè.jf te loope en precies vier uur lôtter kon ik zoo de basiliek ien loope, want um half neege begon de mis. Drie kwartier lôtter was die al wèr uut en kon ik èfkes bïjkómme (Kännchen Kaffee mit Kuchen).

Èn as tèège tie.n uur de klokke vör de hoogmis begonne te lujje lie.p ik wèr ân èn was um twee uur ien de middag wèr thuus. 50 kilomèèter geloope en eigelijk hadde nog de hele dag aover.

 Trouwens, mit ‘t Vierdaagsegruupke van now zien we de lètste jaore, begin juli, nèève de Niers, as ekstra training ok nor Kevelaer gewandeld. Dit jaor dus nie (Corona). Um te bèèje vör ’n goejje afloop. Én vör de gezèlligheid.

De lètste joare loop ik, begin september, mit ’n flin.ke groep mi.nse van allerlei allure, ok wèr nor Kevelaer. Dat is dan ’n (gezèllige) bezinningsdag en dat duut goe.d. Dan komde d’r a.chter hoe belangriek ’t is um d’r vör mekaor te zien. Mar dit jaor nie (wèr Corona). Dat woord kan ik ó.nderhan.d nie mèr heure.

 Mar onda.nks alles: as ik ien de buurt van Kevelaer bin, dan stop ik èfkes en stèk ’n kèrske én. Én di.nk ân de mi.nse die é.rg ziek zien, of ien onzekerheid zitte, zeeker ien dizzen tied. Mar ok vör Ootersóm, ’t dö.rp wor ’t goe.d toeve is, én dat nog steeds de moeite wèrd is!

 Zoo, dat was ‘t dan wèr vör dizze keer.

 Duut hin én lôt ’t óllie allemôl goe.d gaon.

 Drikske van de Grevendaal